ဗဟုသုတ

ငွေမကိုင်ဘူး၊ ဖိနပ်မစီးဘူး၊ မိခင်ကငိုပြီးတားတဲ့ကြားက ရဟန်းဝတ်ပြီး မြန်မာနိုင်မှာ သတင်းသုံးနေတဲ့ နယ်သာလန်ကဦးအဂ္ဂ

ေငြမကိုင္ဘူး၊ဖိနပ္မစီးဘူး၊ မိခင္က ငိုၿပီးတားတဲ့ၾကားက ရဟန္းဝတ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သီတင္းသုံးေနတဲ့ နယ္သာလန္က ဦးအဂၢ

ေမာ္လၿမိဳင္က အျပန္ သထုံ ေ႐ႊဆံေတာ္ ဘုရားေရွ႕ ကားႀကဳံတားေနတာ ေရွ႕က ကားကရပ္မေပးတာေတြ႕လို႔ ကိုယ္ေတြက ရပ္ပီး ေမးလိုက္မိတာ လွည္းကူးကို တဲ့။ အဲ့အခ်ိန္မွာသဃၤန္းကို လက္ကေတာ့ထိုး အျပည့္႐ုံထားပီး ေျခဗလာနဲ႔

ကဲ ကားေပၚတင္ေခၚ လမ္းႀကဳံေပါ့.. ေမးၾကည့္တာ ဘယ္က လဲ ဆိုေတာ့ နယ္သာလန္ ကတဲ့ရန္ကုန္ကို ဗီဇာ အတြက္ သြားမွာတဲ့ .. သထုံ ေတာရမွာ ဝါဆိုမွာတဲ့ .. ဗမာစကားကို ႀကိဳးစားပီးေျပာရွာတယ္…

ကိုယ္လဲ နဲနဲပါးပါး ေထာပတ္ေလခ်ဥ္တက္ေတာ့(အဂၤလိပ္စကားနဲနဲတတ္တာကို ေျပာတာပါ)ဝမ္းသာပီး ေပ်ာ္လို႔ အဲဒါနဲ႔ ေထာပတ္အိုးကို ငပိေကာ္တဲ့ ေယာင္းမ နဲ႔ ေမႊရင္းစပ္စု ပါေလေရာ…

အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ …သဃၤန္း ( သံဃာရဲ႕ ယူနီေဖါင္း ) လက္ကေတာ့ထိုး ေသခ်ာ ႐ုံထားတယ္…ဖိနပ္မစီးဘူး။ကားေနာက္ခန္းက ထိုင္လာတယ္ အပိုစကားမေျပာ မ်က္လႊာခ် သီတငိးသုံးလာတယ္…

အေဖအေမ က မကန္႔ကြက္ဖူးလားေမးေတာ့ အေမက ငိုတယ္ သားေလးတေယာက္စြန္႔ပစ္လိုက္ရလို႔ ဆိုသတဲ့…။အသက္ေမးေတာ့ ၃၇.. ရဟန္းဝါ က ၈ ဝါတဲ့။ ဦးဂိုအင္ကာ ဆီမွာ တရားစထိုင္ရင္း က စတာတဲ့အရင္ဆုံး မုံ႐ြာဖက္က မဟာၿမိဳင္ ေတာနက္ထဲမွာစၿပီးသီတငိးသုံးခဲ့တာတဲ့…

မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ေက်ာင္းနဲ႔ သူေနတဲ့ ေနရာက ၄၅မိနစ္ေလာက္ခရီးရွိသတဲ့… ၂ ႀကိမ္ ဖူးခြင့္ရခဲ့သတဲ့…သူဆရာေတာ္ႀကီးကို ဖူးရခ်ိန္မွာ သူရခဲ့တာေလးကို ရွင္းျပတာေတာ့…..(((အဲ့မွာ ဘာမွမရွိဘူး …ဒါေပမယ့္အားလုံးရွိတယ္))) (((အကုန္ရွိတယ္… ဘာမွေတာ့မရွိဘူး)))တဲ့ တခုေျပာေသးတယ္…

သူေရာက္စတုံးက မဟာၿမိဳင္ေတာ ဆိုတာ ေတာနက္ (Jungle) ပါတဲ့ …သူအဲ့ကေနျပန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္သလင္းခါေနပီတဲ့ … အိုင္အမ္ ဆိုးဆက္ဒ္ .. တဲ့…ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ…လမ္းမွာ Feel စားေသာက္ဆိုင္ ခန ဝင္နားေတာ့ ေဘးဝိုင္းက လူေတြက

သူကားေပၚျပန္ႂကြခါနီး ပိုက္ဆံ လႈတာ ကို လက္မခံဘူး ပိုက္ဆံမကိုင္ပါဘူးတဲ့ …ကဲ … ျမန္မာ လူမ်ိဳး ဘုန္းႀကီးဆိုတဲ့ သူတို႔….ဖိနပ္မစီးတဲ့သံဃာနဲ႔ Lexus နံပါတ္ျပားအဝါ နဲ႔မွဆိုတဲ့ …ဘုန္းႀကီး တို႔..ဘယ္လိုေတြေတာင္ ကြာျခားေနတာလဲ….ဒီလိုနဲ႔ ပဲခူးေရာက္ခါနီး ဝါဆိုလျပည့္ေန႔ နီးလို႔

ဝါဆိုသဃၤန္း ကပ္ပါရေစဆိုေတာ့ ရပါတယ္တဲ့..တခုေတာ့ေျပာတယ္ ..မင္းသေဘာပါတဲ့ တကယ္ေတာ့ ငါ့မွာ သဃၤန္းေတြ ဆိုတာ အမ်ားႀကီးပိုေနတာမလိုဘူးတဲ့..ကိုယ္ပတ္ ဆိုတဲ့ ခ်ည္သားအပိုင္းေလးရရင္ ပဲ အဆင္ေျပပါၿပီတဲ့..

အခင္းလိုပဲ ခင္း တာျဖစ္ျဖစ္ … သထုံ ဖက္က မိုးမ်ားလို႔ အကာေလးပဲ ျဖစ္ပေစတဲ့…အဲတာနဲ႔ ပဲခူးၿမိဳ႕က နာမည္ႀကီး သဃၤန္းဆိုင္ ၂ဆိုင္ အထိပင့္ၿပီး သူလိုခ်င္တဲ့ ကိုယ္ပတ္သဃၤန္းအပိုင္း ခ်ည္သားစစ္စစ္ ရဖို႔ လိုက္ဝယ္တာ အဲ့ဆိုင္ေတြက စပန္႔သားကိုခ်ည္သားပါဆိုပီးအတင္း ေျပာေရာင္းတယ္…

သူကလဲ တကယ့္ အေသအခ်ာ အလုပ္တခုကို လုပ္တဲ့သူ ပီပီ သူသဃၤန္း အစနဲ႔ကို ယွဥ္ျပေသးတာ…ရွက္စရာေကာင္းပါတယ္ … က်ေနာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြ … ႏိုင္ငံျခားသား ဘုန္းႀကီး ပါကြာ..သာမန္သူေတာင္းစားဘုန္းႀကီးအဆင့္ေလာက္ထင္ၿပီး ဂ်င္းထဲ့ခ်င္တာ..ဒါေတာင္ နိဗၺာန္ကုန္ေရာင္းေနတာ….

သူကသေဘာထားႀကီးစြာနဲ႔ က်ေနာ္ သိပ္လႈခ်င္ေနမွန္းသိလို႔ လက္ခံလိုက္တယ္..ဆိုင္ျပန္သြင္းလို႔ရမယ့္ သဃၤန္းမဟုတ္ဘူးေနာ…ပုဆိုးပိုင္း..လူေသ လႊမ္းတဲ့အဝတ္စပိုင္းေလာက္ ဟာေလးေနာ္…ခ်ည္သားအစစ္ .. မိတ္အင္ ထိုင္းလန္းဆိုပီး … ငရဲမွာေတာင္ ကြၽန္စိတ္ေမြးတာ ဗမာ ဗုဒၶဘာသာအခ်ိဳ႕က…လိမ္ေရာင္းတာ

(အိဒမ္ေမပုံညံ နိဗာန္နသ ပစ္စေယာေဟာတု )… လို႔ က်ေနာ္ကို လိုက္ဆိုခိုင္းၿပီး အဲ့အဝတ္စ ကိုယ္ပတ္ကို အလႈခံသြားတာ…က်ေနာ္ေမးတယ္ … ပိုက္ဆံ မကိုင္ ဖိနပ္မစီး ဒီလိုပဲ တေနရာကတေနရာကို ႂကြေနလားဆိုေတာ့…ပိုက္ဆံေပး လိုင္းကားစီးေတာ့ အေပးအယူ သေဘာတဲ့ ..သူက်ေနာ္ေရွ႕က ကားရပ္မေပးဘဲ

က်ေနာ္က ရပ္ေပးလိုက္ပို႔ လႈဒါန္းတာ ဒီအခြင့္အေရးကို သူ လူေတြကို ေပးထားၿပီးသားတဲ့….က်ေနာ္က ယူတတ္လို႔ ရတာတဲ့ … မယူႏိုင္တဲ့သူကသာမရတာတဲ့..ဘဝမြာ ေအက္နပၦဳံးပါ .. သံဃာ သရဏံ ဂစၧာမိ..နယ္သာလန္..မဟာၿမိဳင္ေတာ ( သစ္ပင္ေတြမရွိေတာ့ဆိုပဲ)..ဖားေအာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ … အာနာပါန… ပရိယတၱိ.. ပရိပတၱိ…